Je bent jong en je wilt een woning

Fokke de Jong

Iedereen heeft wel een zielig verhaal. Zo reageerde onlangs een corporatie op een jong gezin dat het even niet meer ziet zitten. Veel geluidsoverlast en als gevolg daarvan een baby met slaapproblemen bederven het woongenot van het huidige appartement. Met spoed zoeken ze een eengezinswoning, maar toewijzingsregels staan kennelijk hun woonwens in de weg. Wat nu? En kopen als alternatief? Dat gaat niet met elke keer een nieuw tijdelijk arbeidscontract. Het verhaal van dit jonge gezin is zeer herkenbaar. Regelmatig worden we benaderd door wethouders wonen die van hun spreekuur de schrijnende situaties kennen, met de vraag: zoek eens uit hoe jongeren hun woonsituatie zien en in welke mate ze erin slagen om een passende woning te vinden.


Parallelle werkelijkheid

Met name in landelijke gebieden wijzen cijfers van corporaties uit dat het met de wachttijd wel meevalt. Degenen die een woning vinden hebben gemiddeld veelal rond een jaar gezocht. Kan iedereen dan snel een woning vinden? Dat weten we niet, want degenen die geen woning vinden en een andere oplossing vinden (bij ouders blijven wonen, particuliere huur, camping) blijven buiten beeld. Deze ‘nog niet huurders’ zijn blijkbaar niet interessant.
De confrontatie van de eigen ervaring met cijfers die aangeven dat er niets aan de hand zou zijn, maakt dat veel jongeren zich onbegrepen voelen. Extra wrang in bovenstaand voorbeeld is dat de begeerde eengezinswoningen wel worden toegewezen aan alleenstaande vergunninghouders.

Doen de corporaties het dan helemaal verkeerd?

Nee, dat is veel te kort door de bocht. Er is veel te zeggen voor eerlijke toewijzingssystemen met duidelijke regels. En de huisvesting van vergunninghouders is nodig en dat wordt over het algemeen ook begrepen. In de communicatie gaat er wel wat mis, en dat terwijl huurders meer dan ooit partner zijn en aan tafel zitten. Ja de huurders wel, maar de nog niet huurders zijn geen partij. Bovendien voelen veel jongeren zich niet vertegenwoordigd door krasse knarren die de huurders vertegenwoordigen.

Je gaat het pas zien als je met elkaar in gesprek gaat

Het helpt om met elkaar in gesprek te gaan. De corporatie leert wat er onder jongeren leeft en jongeren krijgen inzicht in de afwegingen die een corporatie maakt. Een goede communicatie helpt. Lang niet alle jongeren weten bijvoorbeeld dat het handig is om je als woningzoekende in te schrijven en vaak te reageren op vrijkomende woningen. En dan niet een zoveelste gesprek tussen corporatie en de huurdersorganisatie, maar breder opgezet, met ongeorganiseerde jonge woningzoekenden.

Maar eerst analyseren wat er speelt

Een bewezen methode om zo’n gesprek voor te bereiden is om eerst met een enquête te inventariseren wat er onder jongeren leeft. Onze ervaring is dat dit een effectieve werkwijze is om representatieve informatie te verzamelen, maar ook een manier is om alvast individuele situaties en meningen te inventariseren: de cijfers en het verhaal achter de cijfers.

Slimme oplossingen

Met de benen op tafel, los van beleid en prestatieafspraken, informeel en ontspannen. Dan wordt creativiteit en energie aangeboord: een vruchtbare bodem voor het nadenken over slimme oplossingen, door jongeren, samen met de woningcorporatie, gemeente, lokale bank en andere woonpartners die ertoe doen. De remedie is lang niet altijd het bijbouwen van goedkope sociale huurwoningen, zeker niet in gebieden waarin op termijn de vraag gaat afnemen. Enkele ideeën die ik uit bijeenkomsten met jongeren meeneem zijn:

  • met meer jongeren gezamenlijk een woning huren en een adequate contractvorm (friends contracten)
  • woningruil (jonge gezinnen ruilen nultredenappartement met oudere in eengezinswoning)
  • tijdelijke nieuwe woonvormen (tiny housing) in leegstaand vastgoed
  • woningen betaalbaar houden met zelfwerkzaamheid (verbouwing, onderhoud)
  • woningtoewijzing/huurkorting jongeren in ruil voor vrijwilligerswerk, zoals mantelzorg voor ouderen
  • betaalbare koopwoningen, door bijvoorbeeld grond in erfpacht te geven
  • meer woningen vrijspelen met bevorderen doorstroming ouderen naar beter geschikte woningen
  • betaalbaar bouwen in Collectief Particulier Opdrachtgeverschap.

Iedereen heeft wel een goed idee

Het begint met elkaar serieus nemen en goed naar elkaar luisteren. Een keer een goed gesprek, maar nog beter is om dit contact structureel te maken, in de vorm van een klankbord, of een klantenpanel van jongeren. Zowel de woningcorporatie als de gemeente kan hiervoor het initiatief nemen. Kijk dan gezamenlijk naar wat jongeren willen en wat mogelijk en realistisch is. Als onderzoeker voel ik me zelf ook hierop uitgedaagd. Hoe scherper het inzicht in de vraagstukken is, des te makkelijker stroomt het creatieve proces. Dan ontstaan oplossingen waarvoor partijen zich gezamenlijk willen inzetten. Pluk het laaghangende fruit hieruit en durf de stap te zetten van idee naar uitvoering. Als woningzoekenden beter geholpen worden én de woningen beter worden benut, heeft iedereen uiteindelijk een vrolijk verhaal.

Genoeg aanleiding om aan de slag te gaan!

Hoe kunnen wij helpen?

Leg je vraag voor aan onze experts, wij adviseren graag.

 *
 *
naam@bedrijf.nl
012-3456789
 *
Fokke de Jong
T: 06 - 25 05 17 53
E:f.de.jong@atrive.nl
LinkedIn
Fokke de Jong